ʿIlm al-mīqāt

ʿIlm al-mīqāt

MESSOUD

ʿIlm al-mīqāt, de wetenschap van het moment

Eeuwenlang was het bepalen van de gebedstijden een vak apart, met eigen instrumenten, eigen tabellen en eigen wiskunde.

Er bestaat een vakgebied dat je waarschijnlijk nooit op school hebt gehad. Het heet ʿilm al-mīqāt: de wetenschap van het bepalen van het moment. Het doel was even simpel als groot. Weten wanneer het tijd is om te bidden.

Dit was geen bijzaak en geen hobby. Het was een beroep, met een aanstelling, met instrumenten van messing en met de zwaarste wiskunde van die tijd als gereedschap.


Waarom er gerekend moet worden

De vijf gebeden staan niet op vaste klokuren. Ze hangen aan de zon. Fajr begint bij het eerste licht. Dhuhr als de zon haar hoogste punt net voorbij is. Asr als de schaduw van een voorwerp een bepaalde lengte heeft. Maghrib bij zonsondergang. Isha als de laatste schemering verdwenen is.

De zon staat niet overal hetzelfde. In Rotterdam komt ze anders op dan in Marrakesh, en in juni anders dan in december. Wie het moment precies wil weten, moet dus rekenen. Met de plaats waar je staat, met de dag van het jaar en met de stand van de zon.

horizon hoogste punt Fajr Zonsopkomst Dhuhr Asr Maghrib Isha 18° onder de horizon 17° onder de horizon hoogste punt Fajr Zonsopkomst Dhuhr Asr Maghrib Isha 18° onder de horizon 17° onder de horizon
Plaat I De momenten liggen vast aan de stand van de zon, niet aan de klok. Zonsopkomst is zelf geen gebed, maar sluit de tijd van fajr af. De hoeken van 18° en 17° horen bij de methode van de Muslim World League. Andere taqweems rekenen met andere hoeken.

De mensen achter de cijfers

De wiskunde die je hiervoor nodig hebt, kwam niet uit het niets. Ze werd opgebouwd door astronomen wier tabellen eeuwen mee gingen.

Al-Khwarizmi
Bagdad · 9e eeuw

Maakte tabellen waarmee je de stand van zon en maan vooruit kon berekenen. Zijn naam leeft voort in het woord algoritme, de titel van zijn boek in het woord algebra.

Al-Battani
Raqqa · 9e en 10e eeuw

Mat de lengte van het jaar zo nauwkeurig dat zijn cijfers eeuwen later nog werden gebruikt, ook door astronomen in Europa.

Hun werk diende meer dan alleen het gebed. Maar de vraag wanneer het gebed begint hoorde erbij, en groeide uit tot een eigen vak.


De tijdbewaarder van de moskee

Vanaf ongeveer de dertiende eeuw had een grote moskee iemand in dienst die alleen dit deed: de muwaqqit, de tijdbewaarder. Hij bepaalde de gebedstijden en gaf ze door aan de muezzin, die de adhan riep.

De bekendste is Ibn al-Shatir, tijdbewaarder van de Grote Moskee van Damascus in de veertiende eeuw. Hij bouwde de zonnewijzer voor die moskee. Hij schreef ook modellen voor de beweging van de planeten die opvallend veel lijken op wat Copernicus twee eeuwen later opschreef.

Waar ze mee werkten

Astrolabium

Je meet hoe hoog de zon staat, zet de schijf in die stand en leest af hoeveel tijd er nog is tot het volgende moment.

Zonnewijzer

Aan moskeemuren stonden wijzers met extra lijnen, niet alleen voor de uren maar ook voor het begin van dhuhr en asr.

Kwadrant

Een kwart cirkel met een schietlood, waarmee je de hoogte van de zon of van een ster kon aflezen.

Tabellen

Voor elke breedtegraad lijsten met de tijden voor elke dag van het jaar. Duizenden regels, met de hand berekend en overgeschreven.


Asr, en waarom er twee methoden zijn

Asr is het enige gebed dat niet aan de hoogte van de zon hangt, maar aan de lengte van een schaduw. Je zet een stok rechtop en kijkt hoe lang zijn schaduw is. Op het hoogste punt van de dag is die schaduw het kortst. Daarna groeit hij.

Over hoeveel hij moet groeien, verschillen geleerden van mening. Dat is geen fout in de berekening, maar een oud en erkend verschil van inzicht.

de stok Hoogste punt Asr, standaard +1 × de stok Asr, hanafitisch +2 × de stok schaduwlengte gemeten vanaf de voet van de stok de stok Hoogste punt Asr, standaard +1 × de stok Asr, hanafitisch +2 × de stok
Plaat II Bij de standaardmethode begint asr als de schaduw is gegroeid met één keer de lengte van de stok. Bij de hanafitische methode met twee keer. De schaduw die er op het hoogste punt al was, telt in beide gevallen mee.

Waar de kennis daarna heen ging

De rekenkunde van ʿilm al-mīqāt is nooit verdwenen. Ze is verhuisd. Wat wel verdween, is het zicht erop.

9e en 10e eeuw
De tabellen worden gemaakt

Astronomen leggen de beweging van zon en maan vast in cijfers, nauwkeurig genoeg om eeuwen mee te gaan.

op perkament
13e en 14e eeuw
De moskee krijgt een tijdbewaarder

De muwaqqit rekent de tijden uit voor zijn eigen stad. Wie langs de moskee liep, kon de zonnewijzer gewoon lezen.

op de moskeemuur
19e eeuw
De klok wint

Gelijke uren, treinen en tijdzones. Tijd wordt iets wat overal hetzelfde is, los van de zon en los van de plaats waar je staat.

in gedrukte kalenders
nu
De berekening verdwijnt uit het zicht

Je telefoon kent de tijden wel, maar laat niet zien hoe hij eraan komt. Een tabel kon je nalezen. Een app niet.

in een app
Precisie was geen technisch detail. Het was een vorm van eerbied.

Waarom wij dit vertellen

MESSOUD heeft niets uitgevonden

Wij lossen hetzelfde probleem op met de middelen van nu. De tijden voor jouw stad worden vooraf berekend en in het uurwerk opgeslagen. Daarna heeft het horloge geen internet en geen telefoon nodig. Het kent de momenten en het toont ze.

En net als vroeger is er ruimte voor verschil. Je kiest zelf welke taqweem je volgt, en of je asr volgens de standaard of volgens de hanafitische methode wilt. Ook die van je eigen moskee kan.

Bekijk DAWAR